شب قدر

 

 

در سحر چشم که گریان بشود خوب‌ تر است         سائلت پاره گریبان بشود خوب‌ تر است

ابر رحمت توئی و از همه من تشنه‌ ترم     تشنه گر خرجِ بیابان بشود خوب‌ تر است

اندکی نیز مرا هم بنشان پیش خودت       میزبان همدم مهمان بشود خوب‌ تر است

به طبیبان دگر نسخۀ ما را نسپار             درد با دستِ تو درمان بشود خوب تر است

تا درستم نکنی دست از‌ این در نکشم   این گدا دست به دامان بشود خوب‌ تر است

بعد هر معصیت از خوف به هم میریزم      عبد اگر زود پیشمان بشود خوب‌ تر است

آنقدر سینه زنم تا که نجاتم بدهی           آتش‌ اینگونه گلستان بشود خوب‌ تر است

گر بنا هست کسی واسطۀ ما بشود              ضامنم شاه خراسان بشود خوب‌ تر است

اشک خوب است که با مرثیه آغشته شود     فیض وقتی که دو چندان بشود خوب‌ تر است

دوست دارم دمِ افطار کمی تشنه شوم     نوکرِ شاه که عطشان بشود خوب تر است

نام ارباب خودش مظهر اسماء خداست        ذکرِ العفو «حسین جان» بشود خوب‌ تر است

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ عَلَیْکَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ اَبَداً ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیارَتِکُمْ « اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْنِ »

 روضۀ علی اصغر  .. یه بچه ای تو خیمه ها داره ناله میزنه هرکی بغلش میکنه ، آروم نمیشه .. رباب آوردش دم درِ خیمه ، به عبارتی زینب آوردمش بده حسین سیرابش کنه .. ای کاش دست باباش نمی اومد ... همچین که دستِ باباش اومد ، یه نقلی تا اومد لباشُ ببوسه دید تیر گلویِ اصغر رو پاره کرده .. یه نقلِ دیگه میگه ،اورد جلو دشمن ،فرمود مردم اگه به من رحم نمی کنید به این بچه رحم کنید هنوز حرفش تموم نشده بود دید گلوی اصغر مِن الاُذُنِ اِلیَ الاُذُن ...

امام حسین

قسم به خون شهیدان به کربلا به حسین           خدا به حشر ببخشد گناه ما به حسین

طلوع ماه مبارک مبارکش باشد                کسیکه روزه ی خود سازد ابتدا به حسین

خوشا به روزه ی مقبول روزه دارانی          که ابتدا به حسین است و انتها به حسین

اجابت ار طلبی بر دعای خویش بخوان       به هر دعا که توانی خدای را به حسین

سلام باد بر آن روزه دار تشنه لبی                که آب نوشد و گوید سلام ما به حسین

شروع و آخر این ماه با زیارت اوست   چه عزت است که داده است کبریا به حسین

زیارتش سه شب قدر لذتی دارد                  شب علی است ولی باید التجا به حسین

خدای عالمیان می دهد جوابش را             دهد سلام هر آنکس زهرکجا به حسین

نما روایت ابن شبیب را تفسیر                     زاشک صبح و شب حضرت رضا به حسین

سه روز اگر تن او بوُد بر زمین ،داده است       فضلیت سه شب قدر را خدا به حسین

تو ای خدای حسین و علی در این رمضان  قبول کن همه طاعات شیعه را به حسین

«موید» از در این خانه رو نگرداند              قسم به خون شهیدان به کربلا به حسین

 

مدح امام علی

 

لنگر ارض و سما آقام علی حیدره     مالک هر دوسرا آقام علی حیدره

معنی ذکر و دعا آقام علی حیدره   جلوه ی ذات خدا آقام علی حیدره

یا علی صاحب ذوالفقار            یاعلی یل دلدل سوار

یاعلی شه با اقتدار                 یا علی عشق پروردگار

فاتح خیبر علی،شیر دلاور علی                 نور دل فاطمه،ساقی کوثر علی

اول و آخرعلی،روح پیمبر علی          نام تو میزان حق شافع محشر علی

یاعلی تویی یعسوب دین             یا علی تویی حصن حصین

یا علی سید العارفین                              یاعلی ولی المتقین

حاتم طایی شده ریزه خور خان تو    ماه مبارک شده سفره ی احسان تو

خیل ملائک همه جمله غلامان تو           کل عوالم شده گوش به فرمان تو

یاعلی سید الاوصیاء                              یاعلی رهبر و مقتدا

یاعلی ذکر مشکل گشا                        یاعلی معنی هل اتی

سیدی مددی یاعلی

 

 

 

مدح امام علی

زمين و آسمان امشب غم و دردي دگر دارد                به پشت تيره ابري ، ماه چشمي پرگهر دارد

نواي مرغكا ِن نغمه خوان در سينه بشكسته                             به هر سو بنگري مرغي سر از غم زير پر دارد

به نخلستان گذر كردم كه جويم حال مولا را                     بديدم از دل غمگين من غم بيشتر دارد

هزاران بوسه بر پاي علي اي خاك نخلستان                بزن امشب كه آن مولا سحر عزم سفر دارد

به گوش جان شنو امشب مناجات علي اي دل                كه اين باشد كلام آخر و سوزي دگر دارد

به مسجد مي رود مولا پي انجام ِ امر حق                            دل و جاني همه تسليم امر دادگر دارد

دمي ديگر چو بگذارد به محراب عبادت رخ                        ز تيغ كين سري پُرخون رخي هم رنگ زر دارد

علي مهمان كلثومش بود افطار آخر را                         كه از نان و نمك قوت غذايي مختصر دارد

به خون غلتيده در محراب ، شير بيشه تقوا                      در آن حالت نواي ديگر و شور دگر دارد

به ناگه نغمه « فُز ُت و رب الكعبه » زد مولا                 بلي هر گفته كز دل سركشد بر دل اثر دارد

 

مدح امام علی

دلي دارم پر از خون از جفاي روزگار امشب           كه روزم تيره گرديده است از شام تار امشب

هزاران زخم در دل دارم از يك زخم اي مردم          چه گويم من ز زهر و جور تيغ آبدار امشب

به محراب عبادت گشت منشق تارك حيدر                 به سوي جنّت المأوا علي شد رهسپار امشب

حسين و مجتبي نالند از داغ پدر اما         چو ابر نوبهاري با دو چشم اشكبار امشب

حسن را اين وصيّت مرتضي فرمود قبل از مرگ      كه چون دُر ، پند من در گوش جان كن گوشوار امشب

امشب حسن جان از حسين جان ، مبادا دست برداري       كه ميگريد حسينم بي كس و بي غمگسارامشب

ابوالفضلم ، تو هم در كربلا يار حسينم باش        بماند با تو از من اين وصيّت يادگار امشب

يتيمان جهان بار دگر داغ پدر ديدند            نشست از اين مصيبت بر رخ آنان غبار امشب

مبادا ابن ملجم را فزون از حد بيازاري       كه شايد باشد او از كرده خود شرمسار امشب

به شرح ماتمش « حدّاد » عالم را خبر كردي     ببار از ديده خونين ، چو ابر نوبهار امشب

مدح امام علی

کیست علی؟ کیست؟ سر مگوی خدا    آنکه هیاهوی اوست، معنی هوی خدا 
دست و زبان گوش و چشم روی نکوی خدا   داشته شصت و سه سال، دیده به سوی خدا 
نور به او متکی، خلق به او زنده بود     عالم و آدم نبود، او به خدا بنده بود 
ارض و سماوات را در همگان یک علی است 
هم به مکان یک علی، هم به زمان یک علی است 
هم به جهان یک علی، هم به جنان یک علی است 
بلکه خداوند را در دو جهان یک علی است 
قادر منان یکی است، خالق داور یکی است 
بعد خداوندگار، احمد و حیدر یکی است  
حاصل لوح و قلم، نام علی بود و بود          نقش وجود و عدم، نام علی بود و بود 
بعد خدا دم به دم، نام علی بود و بود              ذکر خداوند هم نام علی بود و بود 
مدح علی هم همان مدح محمّد بوَد                      احمد حیدر بود حیدر احمد بوَد 
علی به نص صریح، نفس پیمبر بود                         علی کنـار نبی، ساقی کوثر بود 
علی تمام نماز، نه بلکه برتر بود                                 نماز بی مهر او، گناه اکبر بود 
عبد مؤید علی است، جمال سرمد علی است 
نه، جان پیغمبر است، تمام احمد علی است 
این دو ز صبح ازل، کنار هم زیستند                       جدا ز هم تا ابد، نبوده و نیستند 
خدای داند فقط که بوده و کیستند                   که بوده و کیستند؟ چه بوده و چیستند؟ 
دو ناشناس وجـود دو نـور غیب و شهود 
به هر دو از حق سلام به هر دو از ما درود  
علی است آقای من، علی است مولای من       علی است دنیای من علی است عقبای من 
جحیم با مهر اوست، جنت اعلای من            اگر روم در بهشت، سوای او، وای من 
مرده بُدم با دمی زنده شدم از دمش            «میثمم» و می‌دهم جان به ره میثمش

وداع با ماه رمضان

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

حیف که از دست ما ماه خدا می‌رود        ماه مناجات و نور، ماه دعا می‌رود 
ماه سحرخیزی اهل صفا می‌رود                     ماه وصال علی، ماه ولا می‌رود 
ماه خدا رفت رفت، جلوۀ بدرش به خیر        زمزمه‌های شب و لیلۀ قدرش به خیر 
**** 
بود به روی خدا، چشم تماشای ما    خواندن جوشن کبیر، صوت دل‌آرای ما 
هر شب و هر روز بود، بزم خدا جای ما          زمـزمۀ افتتاح، سـرزد از آوای ما 
حیف که مانند برق، این مه معبود رفت        دیرزراه آمد و، خنده زد و زود رفت 
**** 
ماه خداوند رفت، ماند به دل آه ما           دست خداوندگار بود به همراه ما 
نور به افلاک داد، ذکر هوالله ما                   ذکر هوالله ما، اشک سحرگاه ما 
نالۀ العفو ما از رمضان دل ربود                 گاه دعای سحر، گاه ابوحمزه بود 
**** 
زآینۀ دل گرفت ماه خداوند، زنگ   سلسلۀ زلف وصل، بود سحرها به چنگ 
عبد خدا بود و صلح، دیو هوا بود و جنگ  یافت زخون علی صورت این ماه، رنگ 
محفل قرب خدا کوی علی بود و بس   روی جمیل خدا روی علی بود و بس

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مدح امام علی

علیست مرغ حق و کعبه آشیانه اوست     حریم عشق پر از دلنشین ترانه اوست

پس از گذشت زمانها هنوز گوش بشر    به نغمه­های دل انگیز و عاشقانه اوست

زلال چشمه زمزم کجا و اشگ علی          صفای این حرم از گریة شبانه اوست

علیست محرم اسرار رب بی همتا              کلید دار عطابخش هر خزانة اوست

بهشت ماحضر سفرة عطای علیست         جحیم سوزش یک ضرب تازیانه اوست

وسیلة کرم ذات حق یدالله است           خدای هر چه ببخشد علی بهانه اوست

علی به پلة آخر رسید در ایمان     نبی سر است و علی پای تا به شانه ی اوست

علی است خانه یکی با خدای بی همتا     درون بیت خدا زادگاه وخانه اوست

علی است فرد نمودار خلقت کامل        که عقل در عجب از خالق یگانه اوست

مقام صید علی برتر از تفکر ماست                چو بی نظیر بعالم غم زمانة اوست

تو صید شیرخدا بین که روبهی مکار        به قصد کشتن زهرا در آستانة اوست

حسان معرف الله شد ولی الله                   چو در تمام صفات علی نشانه اوست

 

مدح امام علی

مظهر و جلوه ی حَی جَلیه

ذکر زیباتر از هر غزلیه

اعتقاد دل شیعه همینه

امیرالمؤمنین فقط علیه

علی حیدر مدد ، ساقی کوثر مدد

علی شیر خدا ، فاتح خیبر مدد

... علی حیدر مدد یا علی حیدر مدد ...

لعنَةُ الله علی اهل ثقیفه

بگو یا علی کربلات ردیفه

با ذکر مدد یا حیدر کرار

بچه شیعه یه لشکرو حریفه

همه دم یا علی ، پَر میزنم با علی

صاحب ذوالفقار لافَتی اِلا علی

... علی حیدر مدد یا علی حیدر مدد ...

کسی چون اباالفضل جگر ندارد

که وقت نبردش سپر ندارد

تداعی گر ضربه های مولا

پسر کو نشان از پدر ندارد

عین و شین است و قاف ، آنکه به وقت مصاف

رجزی خوانده و لشکری کرده غلاف

... ابوفاضل مدد یا ابوفاضل مدد ...